Les Yeux de la Roche qui Pleure
De Treurrots, een zeldzame natuurlijke bezienswaardigheid in de buurt van Grancey-le-Château-Neuvelle, roept tranen op en een plaatselijke legende die verband houdt met kastelein Nova.
In het hart van een beschermde natuurlijke omgeving bieden de "ogen van de Treurrots" een even discreet als betekenisvol schouwspel.
Twee natuurlijke holtes, die lijken op ogen, laten water wegstromen bij hevige regenval of smeltende sneeuw en laten sporen achter op de rots die lijken op tranen. Dit fenomeen, dat nu zeldzaam is, is sterk afhankelijk van de klimatologische omstandigheden.
De site wordt ook geassocieerd met een plaatselijke legende. Nova, de chatelaine van Grancey, wachtte op de terugkeer van haar man van zijn kruistocht. Na enkele jaren wachten verliet ze het kasteel voor een wandeling en viel van de top van de klif.
Bij zijn terugkeer bleef de heer, overmand door verdriet, de hele nacht op met zijn vrouw. Volgens de overlevering begon de rots zelf, ontroerd door deze tragedie, te huilen.
Vandaag de dag is de site een uitnodiging om na te denken en een erfgoed te ontdekken dat natuur, geschiedenis en verbeelding combineert.