Conférence « Monet : père de l’Impressionnisme »
Rond 1825 baanden Jean-Baptiste Corot en vervolgens de kunstenaars van de School van Barbizon de weg voor het schilderen in de open lucht, waarbij de nadruk lag op het contact met de natuur en het observeren van landschappen. Veertig jaar later, verenigd rond Manet, zetten Monet en Renoir geleidelijk een nieuwe manier door om het moment, de weerspiegelingen en de trilling van de kleur vast te leggen.
Het lange leven van Monet werd gekenmerkt door een moeilijke start. Hij had moeite om zijn carrière op te bouwen terwijl hij tegelijkertijd een huwelijk aanging met Camille Doncieux, die hij voortijdig verloor, en vervolgens met Alice Hoschedé, in een samengesteld gezin.
In zijn jeugd in Le Havre bleek de ontmoeting met Eugène Boudin doorslaggevend. Door middel van werken als *Femmes au jardin* of *La Grenouillère* ontwikkelde de jonge kunstenaar een nieuwe techniek, gebaseerd op de zintuiglijke beleving.
In 1874 veroorzaakte zijn schilderij *Impression, soleil levant* een heus schandaal. Door zijn vrije penseelvoering en de schijnbare onafgewerkte stijl stond hij aan de wieg van de term *impressionisme*. In een carrière van meer dan zestig jaar en met bijna 2.000 schilderijen, variërend van landelijke en stedelijke taferelen tot de beroemde series *De hooimijten*, *De stations* en *De kathedralen*, probeert Monet de vluchtige lichtspelingen en de weersveranderingen vast te leggen in een landschap dat voortdurend in beweging is.
Giverny vertegenwoordigt het hoogtepunt van zijn artistieke genialiteit. De aanleg van een tuin geïnspireerd door het japonisme vormt het decor voor zijn bijna obsessieve zoektocht naar de Waterlelies. Monet drijft zijn zoektocht naar een moderne schilderkunst, gericht op de licht- en kleurindruk, door tot aan de grenzen van de abstractie. Hij zal een diepe stempel drukken op meerdere generaties kunstenaars, zowel in Frankrijk als in het buitenland.
Herdenking van de tweehonderdste sterfdag van de schilder (1840-1926)
---- BIBLIOGRAFIE ----
Brigitte SERRE-BOURET is doctor in de kunstgeschiedenis en archeologie, en ere-hoofdconservator van het erfgoed. Na meer dan dertig jaar leiding te hebben gegeven aan musea voor schone kunsten, wijdt zij zich thans aan onderzoek en hoger onderwijs op haar vakgebieden.
Brigitte SERRE-BOURET is auteur van twee recente boeken bij Editions des Falaises: Camille Claudel, la Dernière Valse en Ivoire: les secrets de l’Or blanc.