Chemin de la Montagne
Sublieme uitzichten over het platteland van Bligny-sur-Ouche, molens en de toeristische spoorweg, dat is het trio dat het bergpad voorstelt. Hier heerst de rust van het premoderne platteland. De hagen markeren de grenzen van de percelen en de kleine bosjes. Het is een echte oase van rust voor wilde dieren. Dus open uw ogen!
(Vrouwelijke stem: Béatrice BOURÉLY)
01. Bligny-sur-Ouche
Bligny sur Ouche... 2 minuten stoppen. U heeft meer nodig om dit prachtige stadje genesteld in de Ouche-vallei te waarderen. Wij heten u welkom in de rustige Ouche-vallei, vooral op de Chemin de la Montagne. Een pad van 10 km 700. De wandellus omsluit een microvallei van twee vierkante kilometer als een wal. Deze wal is de Nuas berg. Vanaf de top is het uitzicht subliem over het platteland van Bligny-sur-Ouche, de dorpen Vic-des-Prés en Ecutigny. Bligny-sur-Ouche is dus ons vertrekpunt: het bovenste deel wordt gedomineerd door de kerk en het onderste deel door de molens langs de Ouche. De schakel tussen beide is het imposante stadhuis, gebouwd in 1837, dat symbool staat voor een welvarende stad waar handel belangrijk is. Het is dan ook niet verwonderlijk om op dit circuit een heel erfgoed aan te treffen dat verband houdt met reizen en vervoer. Eerst en vooral is er het voormalige postkantoor van Trois Faisans. Dierbaar voor de inwoners van Bligny, staat zijn naam in gotische letters fier geschreven op de gevel boven de koetspoort, zo toepasselijk in dergelijke plaatsen. Iets verderop herinneren het huis van de poortwachter en de aangrenzende metalen loopbrug discreet aan de spoorlijn Epinac - Pont d'Ouche, die in 1968 werd gesloten. Van deze lijn, de vierde die tussen 1829 en 1835 in Frankrijk werd aangelegd, werd het traject Bligny - Pont d'Ouche opnieuw aangelegd voor de toeristische spoorlijn van de vallei van de Ouche, die in de zomer van 1978 in gebruik werd genomen. Deze spoorweg is een van de belangrijkste toeristische attracties van dit deel van de Côte-d'Or. Niet gerelateerd aan reizen, maar eerder een getuige van het sedentaire leven, is een ander erfgoed te vinden na de brug over de Ouche. Bezoek het onlangs gerenoveerde washuis met zijn driezijdige dak dat afloopt naar de wasbak. In het centrum van het gehucht wordt de waterput bekroond door een kruis dat in 1750 werd gebouwd door een zekere "de Gagniard, bourgeois de Bligny". Het bevindt zich nu in de Rue des Jonquilles, een naam die onlangs is gegeven aan de straten van dorpen en gehuchten. Geïnspireerd door de plaatselijke flora, zou deze mooie naam misschien niet gekozen zijn in het verleden, toen de hennepteelt de boventoon voerde in de omgeving van Bligny, waar een museum de geschiedenis van deze plant en haar verschillende toepassingen vertelt. Aarzel niet als u geïnteresseerd bent en maak een mooie reis.
02. De vallei van Ouche
Het pad klimt snel de berg op en slingert zich langs vier heuvels. De Montot (464m), de Chatelets (471m), En Cruot (502m) en La Planaise (402m) herinneren aan het verre maritieme verleden van de streek en de effecten van miljoenen jaren erosie op de mergel uit het Lagere Jura die de ondergrond vormt. De klim is zwaar, maar er moet van genoten worden. Profiteer van enkele pauzes om de toppen van de Morvan in het oosten, op iets meer dan dertig kilometer afstand, te observeren. Dit groene en vochtige gebied staat letterlijk in contrast met het typische kalksteenlandschap van de bovenste vallei van de Ouche. De granietbodems die de Morvan domineren bieden twee beroemde toppen, de Mont Beuvray en de Haut Folin, respectievelijk 900 en 821 meter. Net na punt 3, aan uw rechterhand, opent zich een klein groen gebied, ondermijnd door een zijrivier van de Ouche die met tussenpozen op de bodem van de depressie stroomt. De vallei waar u naar kijkt is echt geïsoleerd. Omgeven door de honderd meter hoge muren is er alleen veeteelt mogelijk. Een kleine weg, nauwelijks begaanbaar, maakt het mogelijk er binnen te dringen. Ver van de hoofdwegen naar Bligny-sur-Ouche heerst hier de rust van het premoderne platteland. De hagen markeren de grenzen van de percelen en kleine bosjes verdikken de lijn op sommige plaatsen. Het is een echte oase van rust voor wilde dieren. Open uw ogen!
03. De berg van Nuas
Een beetje meer moed. Binnenkort is de beloning voor u. Voordat u Nuas bereikt, wordt de vegetatie droger en kunt u duidelijk zien dat u een hoogvlakte hebt bereikt. U bent aangekomen op de Bajocische kalksteen. Zonder het misschien te weten, hebt u zojuist de grens tussen twee geologische niveaus van -175 miljoen jaar geleden overschreden door van het Lagere Jura (mergel) over te gaan naar het Midden Jura (kalksteen). In een paar stappen hebt u zojuist enkele miljoenen jaren evolutie van de aarde overschreden. Deze kalksteen, die beter bestand is tegen erosie dan de mergel die we zojuist hebben gesorteerd, heeft het bestaan van de berg van Nuas en de andere heuvels in de omgeving te danken aan deze kalksteen. Links van u, voordat u Nuas bereikt, liggen overigens nog andere getuigenheuvels in het landschap. De belangrijkste heuvel wordt "dessus les crais" genoemd en verwijst naar de aard van de grond bovenop de heuvel. De term "crais" wordt in de regio vaak gebruikt om arme, steenachtige grond aan te duiden. Eenmaal op de berg kunt u even op adem komen. Geniet vooral van het landschap voordat u weer afdaalt naar de Ouche en de bewoonde wereld. Voor de meer aandachtigen zijn er tijdens de afdaling enkele rotswanden te ontdekken die het mogelijk maken de textuur en de kleur en misschien zelfs een fossiel van deze Bajociaanse kalkstenen te waarderen.
04. Een goed bewaarde trein
Zoals we aan het begin van de wandeling al zeiden, hebben enthousiastelingen bijna 40 jaar geleden gewerkt aan de heropening van een spoorlijn tussen Bligny en Pont d'Ouche. Tegenwoordig rijdt hier de toeristische trein van het dal van de Ouche, die in de zomer van 1978 in gebruik werd genomen. Dit is een perfecte gelegenheid om het station van Bligny-sur-Ouche te bewonderen. Het passagiersgebouw uit 1905 valt op door zijn karakteristieke PLM-stijl (Paris Lyon Méditerranée). De gebogen bovendorpelramen, de blauw geëmailleerde borden met witte letters die de verschillende zones aanduiden, de grote klok en de gegraveerde hoogte op de zuidhoek zijn een prachtige herinnering aan een verleden dat nog steeds dichtbij is. Het enige wat ontbreekt is het glazen dak dat aan dit gebouw is bevestigd om de oorspronkelijke sfeer volledig te herstellen, die ook aanwezig is in de schone toiletcabine, een onmisbaar gemak toen de rijtuigen er geen hadden. In de goederenhal, die niet door het PLM-bedrijf wordt gebruikt, vindt geen overslag meer plaats. Daarbuiten daarentegen vormen twee recente loodsen het depot voor rollend materieel, waaronder de Couillet 030 T 1586 stoomlocomotief uit 1910, die op de monumentenlijst staat. Deze spoorweg volgt het dal van de Ouche van Bligny naar Pont-d'Ouche, het eerste eindpunt van een lijn die bedoeld was om steenkool uit de mijnen van Epinac te vervoeren naar schuiten die op het kanaal van Bourgondië voeren. Het traject keert vervolgens terug naar de sporen in Oucherotte, waar het deze kruist via een "overweg zonder slagboom of halve slagboom" volgens het voorgeschreven verkeersbord met het silhouet van de stoomtrein. Bij het oversteken, of beter gezegd iets voor het oversteken van de rails, kan men de kwaliteit van het metselwerk waarderen dat de stroom onder de spoordijk door leidt. En voordat we weer vertrekken en de Ouchevallei verlaten, kunnen we u alleen maar uitnodigen om een ritje te maken met het toeristentreintje van de Ouchevallei. Na de inspanning komt het comfort en het plezier om u deze keer te laten rijden!
